Geit schijt

Ik vergeet steeds dat ik Kort Begrip moet leren. Dus doe ik het op zondagavond. Dat mag eigenlijk niet want het is een soort werken en op zondag mag je niet werken

Maar het gaat over God. Dus doe ik het toch. Leuke dingen leer ik vanzelf maar dingen die ik saai vind, blijven gewoon niet in mijn hoofd zitten. 

Ik had een 6 voor Kort begrip en dat vind het niet eerlijk van papa.

Als ik gerechtigvaardigheid schrijf, snapt hij toch wel dat ik rechtvaardigheid bedoel.
En genoegenheid lijkt toch heel erg op genoegdoening. Allebei genoeg.

Stomme woorden. Ik zeg het niet tegen papa hoor. Dat vind ik zielig. Ik ben niet echt boos op hem maar het is niet leuk dat hij ook mijn meester is. Niet alleen papa

Volgende keer kijk ik gewoon weer af. Dat vind ik eigenlijk ook niet leuk maar ik kan het wel goed. Gewoon het laatje een klein stukje open doen en dan het boekje erin leggen. Dan vergelijk ik alleen even of ik het goed heb.

Kort Begrip is saai.

Psalmversjes ook.

Gelukkig hoevenen die in klas zes niet meer. Ik vergat ze altijd dus ken ik ze eigenlijk nooit. Alleen stukjes eruit.

Nu  even Kort Begrip leren.

Hoe is het te verstaan dat gij door het geloof gerechtvaardigd zijt.

Gij.

Zijt.

Geit.

Schijt.

Zo kan ik het tenminste onthouden.

Niet dopen op zondag

Als babies huilen bij het dopen, dat vind ik het leukst. Babies mogen niet op zondag gedoopt worden in Kootwijkerbroek. Papa zegt dat er anders een teveel mensen uit andere delen van het land hiernaar toe komen met de auto. Als je dat doet dan heilig je de sabbathdag niet. Stel dat je een ongeluk krijgt op zondag, dan laat je allerlei mensen voor je werken: de politie, de mensen in het ziekenhuis.

Bij ons in de kerk komt er een gezin lopens naar de kerk. De moeder is helemaal in het zwart, ook haar panties. Ze gaat ook aan het avondmaal, ze is echt bekeerd.

Dominee Wisse vind dat je ook naar de kerk mag fietsen. Dat heeft hij tegen mama gezegd en toen maakte hij bewegingen met zijn handen: of je nou zo doet - "lopen" - of zo - "fietsen" - dat maakt niets uit. Gelukkig wonen wij maar 5 minuten van de kerk vandaan en als de van Hoefjes voorbij komen wandelen, moeten wij ook ongeveer gaan. Dat is ons sein.

Ik ben op een zondag gedoopt door ds de Blois. In 's-Gravenpolder deden ze niet moeilijk over dopen op zondag. Ik heb er een casettebandje van. Zo jammer dat ik niet huil

Weet je wat ik stom vind? Op zondag mag ik niet eens rondje wandelen. Wel op tweede feestdagen. Mama zegt dat als wij dat wel doen, de mensen dan gaan kletsen hier in Kootwijkerbroek. Ik moet altijd maar het goede voorbeeld geven. 

Zit de deur op slot? (3)

Herinneringen aan vroeger

Ik was net klaar met douchen en droogde me af. Toen hoorde ik stemmen. Boze stemmen. Iemand riep hard. Hij is binnen, dacht ik. Hij is echt binnen.

Meteen wist ik hoe het kwam. Ik had de achterdeur wel gecontroleerd, maar de balkondeuren niet. Het was mijn schuld. Voorzichtig keek ik om het hoekje van de douchedeur. 

Ik zag hem. Hij stond bij papa in zijn kamertje.
Mama stond te huilen boven aan de trap.

Ik vluchtte.

Ik ging via de slaapkamer van papa en mama het balkon op, langs het muurtje naar beneden en rende naar buurman Ratelband. Hij woont naast ons, op de hoek, en is politieman.

Ik belde aan. ‘U moet komen,’ zei ik. ‘U moet komen. Dvriend van mijn zus is binnengekomen over het balkon.’ Mijn hart bonsde in mijn keel. 

De buurman had zijn pak nog aan en liep meteen met mij mee naar ons huis. Hij ging via de trap naar boven. Toen werd C. meegenomen. Hij moest een nacht op het politiebureau blijven en kreeg een straatverbod. Hij mocht niet meer in onze straat komen.

Maar ik bleef aan de balkondeuren denken. Ik had ze niet gecontroleerd. Daarom was hij binnengekomen. Het was mijn schuld. Ik had beter moeten opletten. 

Niemand zei dat ik het goed had gedaan door de buurman te halen.

Ik heb het vast niet goed gedaan.

Ik ben een bangerd 

Het is mijn schuld dat hij binnen kwam

__

25 jaar geleden later hoorde ik ’s nachts iets tegen de grijze balkonspijlen van ons eigen huis tikken. Meteen was ik weer daar. Mijn hele lichaam kreeg kippenvel en schoot in de hoogste alarmstand. Ik had de balkondeur niet gecontroleerd... De angst was weer even net zo echt als vroeger.

Zit de deur op slot? (2)

Herinnering aan wat ik nooit durfde te zeggen

Elke zaterdag gaan papa en ik op school de vuilniszakken klaarmaken, want op maandag komt de kraakwagen.* We doen dat in het kachelhok. Het ruikt daar altijd zo lekker en ik vind het fijn om papa te helpen.

Maar vandaag was het anders.

We moeten goed uitkijken voor de oude vriend van mijn zus. Papa heeft al met hem gepraat, maar hij wil nog een keer en nog een keer. Papa wil dat niet steeds. Mama vindt hem gevaarlijk. Ze is bang. Daarom deed papa de schooldeur op slot voordat we naar het kachelhok gingen.

Ook al is papa bij me, ik ben bang. Mijn hart klopt zo hard dat ik het in mijn keel voel. Ik dacht dat ik voetstappen hoorde. Iemand die langs het raam liep. Waarom wil hij steeds praten. Wil hij mijn zus terug?

Ik stond net bij de schooldeur en keek door het grote raam naar buiten. Toen zag ik papa aankomen. Hij kwam van links, bij het fietsenhok vandaan. Ik wilde snel de deur voor hem opendoen, hem binnenlaten en de deur daarna weer op slot doen.

Maar toen hoorde ik papa àchter me. Hij kwam uit de personeelskamer. Papa was helemaal niet buiten. Toch had ik hem buiten zien lopen.

Ik durf het tegen niemand te zeggen.

Dat ik iets zag dat er niet was

*kraakwagen = vuilniswagen

Zit de deur op slot? (1)

Herinnering aan vroeger 

Ik ben bang.

Ik ben heel de tijd bang.

Papa en mama hebben gezegd dat we uit moeten kijken voor de oude vriend van mijn zus. Ze hebben geen verkering meer, maar hij blijft komen. Ik weet niet waarom. Papa en mama willen dat niet.

"Als je die auto van hem ziet, verstop je dan." 

Mama doet steeds de deur op slot. Ze huilt veel. Ze is er overspannen van en papa en mama praten soms boos tegen elkaar. Papa wil wel praten met hem, mama niet. Ze zegt dat hij gevaarlijk is. Hij zat in het buitenlandse leger. Daar leer je schieten. Je schiet mensen dood als het moet.

Op school ben ik ook bang.

Niet alleen om die man. Ook door de treinkaping en de school die door de Ambonezen is overvallen. Ik denk er nog vaak aan en ben soms zo bang dat het ook bij onze school gebeurt zoiets.

Als de vroegere vriend van mijn zus naar school komt, kan papa niet zomaar met hem gaan praten. Hij moet voor de klas blijven staan. Daarom houdt hij de schooldeur op slot als de school aan is. Hij probeert het wel maar hij kan er niet in.

Als mijn broer en ik uit school naar huis lopen, kijken we goed uit.  overkomt. 

Ik ben bang op school.

En ik ben thuis ook bang 

Mama vraagt steeds: zit de deur op slot?

Ik kijk of het zo is.

Ik hou niet van orgelles

Uit mijn dagboek

Nee, nee... ik hou niet van orgel spelen. En ook niet van orgelles.

Ik krijg les van meester Hogchem. Hij is wel aardig hoor, maar ik kan de noten gewoon niet onthouden. Daarom leer ik alle Folk Dean liedjes uit mijn hoofd. Dan lijkt het net alsof ik het snap

Elke keer als hij komt, praat hij eerst met mama over de Heere en Zijn dienst. Dat vind ik leuk, want dan blijft er minder tijd over voor de les.

Misschien wordt hij later wel dominee. Dan moet hij alleen andere sokken aantrekken. En dat bruine vest kan echt niet.

Hij heeft een Eend en daar scheurt hij heel hard mee.

Mama vindt het fijn als meester Hogchem langskomt. Dan heeft ze iemand met wie ze over God kan praten. Ze heeft ook wel vriendinnen in Kootwijkerbroek, zoals mevrouw D. Daar kun je in de zomer rode bessen plukken. Ze hebben een hond, maar mama is bang voor honden. Daarom gaat ze er bijna nooit naartoe.

Veel meer vriendinnen heeft ze niet. Ze mist Zeeland nog steeds. Ze zegt dat wij import zijn en nooit echte Kootwijkerbroekers zullen worden. Ik kan anders al best een beetje plat praten. 

Als er niemand thuis is, oefen ik Klaverskriebo uit de blauwe map. Dat snap ik wel.

Maar weet je waar ik echt van hou?
Van een draaiorgel.

Oogappel

Uit mijn dagboek

Vandaag ging het op school een beetje anders, want meester Kardol was ziek. Daarom moest papa voor twee klassen zorgen. Hij liep de hele tijd heen en weer.

Het mooiste was toen papa het Bijbelverhaal vertelde. Hij ging op de drempel van de tussendeur staan, zodat klas vijf het ook kon horen.

Papa vertelde zo mooi over David en over de appel van het oog. Eindelijk begreep ik wat dat betekende. De appel van je oog is dat kleine zwarte puntje in het midden. Als iemand daaraan komt, kun je blind worden.

Papa zei dat God David en Israël beschermt, omdat zij de appel van Zijn oog zijn.

Ik hoop dat de mensen die kwik in de Jaffa’s hebben gespoten, gauw voor Gods rechterstoel moeten komen. God ziet alles. Als je Zijn oogappel aanraakt, krijg je met een vertoornd Rechter te doen.

Papa kent Hebreeuws en kan de Bijbel zo mooi uitleggen. Ik kan alleen dat ene lied van Mozes zingen. De vrouw op de pick-up kan het veel beter, want zij is Joods.

Ashira l’Adonai, ki ga’oh ga’ah,
Mi chamocha ba’elim, Adonai,
Mi chamocha, ne’dar bakodesh,
Nachita v’chasdecha, am zu ga’alta.
Ashira, ashira, ashira…

Ik zing het onder de douche.

Mama koopt nog steeds geen Jaffa’s.

Het is eng

---

PS

In de winter van 1978 werden in Nederland, Duitsland en andere Europese landen Israëlische sinaasappels gevonden waarin vloeibaar kwik was gespoten. De Arabische Revolutionaire Beweging zei achter deze sabotage te zitten. Het doel was de Israëlische economie te schaden. Er ontstond grote paniek en veel sinaasappels werden uit de winkels gehaald.

Bijna gestikt in een spekje

Ik was 10 en...

Ik had gestolen.

Een paar dubbeltjes dubbeltje uit de groene fles in het kastje. Er zaten er zoveel in. Ik deed het heel zachtjes, zodat niemand het hoorde. Toen ging ik naar de Vivo en kocht een snoep-spek met suiker erop.

Buiten at ik hem op maar hij bleef in mijn keel steken. Ik kon geen adem meer halen. Er stak nog wel een stukje uit mijn keelgat en ik trok eraan. Toen kwam die weer naar buiten.

Ik ben bijna gestikt.

Dat kwam natuurlijk door die dubbeltjes.

Het was Gods straf.

Papa aan het Heilig Avondmaal

Herinnering aan long time ago

Het voelt zo gek. Papa is aan het avondmaal geweest. Hij stond ineens op en liep naar voren.

Bij onze eigen dominee gaat hij niet, maar ik hoorde ze zeggen dat dominee Koster heel anders preekt. Hij heet Koster en wij wonen aan de Kosterijweg. Hij is natuurlijk geen koster, maar dominee.

Ik ben blij, want nu weet ik zeker dat papa bekeerd is. Anders zou hij toch niet naar het avondmaal gaan? Of zou hij bij onze eigen dominee ook gaan als die beter preekte?

Onze eigen dominee is vaak ziek, vooral op zondag. Dan ziet hij tegen het preken op, zei mama. Hij moest een schop onder zijn kont hebben, net als zij vroeger.

Niet echt natuurlijk.

Toen we nog in Zeeland woonden, was mama vaak bang om naar de kerk te gaan. Ouderling Hoekman zei dan:

‘Als je niet gaat, kom ik je halen.’

Iemand als ouderling Hoekman kan dat zeggen. Hij is een vriend van papa en mama. Een vaderlijke vriend, zegt papa altijd. Mama schrijft brieven met hem en daar wordt ze helemaal blij van.

Maar goed, papa ging aan het avondmaal.

Ik ben blij, maar ik voel me nu ook zo alleen. Want nu gaan papa en mama allebei naar de hemel en ik niet. Ik ben nog onbekeerd. 

Ik vind het avondmaal niks aan. Ze huilen allemaal en ze hebben zwarte kleren aan. Ik wil geen zwarte kleren aan. Ik wil nooit aan het avondmaal hoor.

Thuis is het na het avondmaal ook altijd zo raar. Dan gaan ze twijfelen of het wel goed was dat ze gegaan zijn.

Papa niet.

Mama wel.

En dan gaat ze weer huilen.

Liegen is slecht

Ik was 10 en...

We mochten absoluut niet bij die tuin komen. Maar we deden het toch. Toen zag hij ons. Hij begon te schelden en wilde ons pakken. 

Maar ik wees en zei: ‘Er zat een haas tussen uw groenten. Die gingen we wegjagen.’

Hij geloofde me. Hij liep meteen door de moestuin om te kijken en kon natuurlijk geen haas vinden. Ik had het verzonnen.

Wij slopen weg. De anderen vonden het zo'n goeie goede mop. Ik ook wel. Maar nu heb ik er buikpijn van. Liegen is slecht. Iemand bedriegen ook.

Nu ben ik bang voor de kerk.

En nog banger voor God 

Hij heeft alles gezien en gehoord. 

Hij vertoornt zich schrikkelijk over de zonde.

Mijn zonde

Ik heb de dominee uitgescholden

Klas 5

Ik denk dat ik nooit bekeerd kan worden.

Ik heb de dominee uitgescholden.
En de dominee hoort bij God.

De anderen begonnen en ik deed mee.
Op het schoolplein zongen ze:

‘Dominee Wisse,
kan goed pissen.
Dominee Wisse,
kan goed pissen.’

Ik zong ook.

Nu kan ik nooit meer bekeerd worden.
Ik ben net als die jongens die Elisa uitscholden:
‘Kaalkop, ga op!’

Ik voel me zo naar.

Mama heeft hoofdpijn

Klas 4 of 5

Mijn broertje slaapt al, maar ik ben nog wakker.

Een paar dagen geleden zei papa:
‘Mama heeft hoofdpijn en ze moet een tijdje weg.’

Nu is ze weg. Niet voor altijd, maar wel voor lang. Gisteren kwam er een brief van mama met een foto. Mama zat op een bank met twee meisjes naast haar. Ik heb lang naar die foto gekeken.

Krijgt ze van hen geen hoofdpijn?

Dan zijn ze vast liever dan ik.

Juffrouw Baars komt ’s morgens vroeg mijn haar doen. Ik wil het zelf leren, maar ik kan nog niet zo goed vlechten maken. Van God moeten meisjes lang haar hebben. Dat is lastig als mama er niet is.

Ik wil mijn haar niet los. Op de bruiloft van meester Stam had ik het los. Toen zei Theo: ‘Je lijkt wel een gorilla.’ 

Hoe moet dat als ik later groot ben?
Altijd vlechten?

Ik kan niet slapen. Stel je voor dat papa ook ziek wordt. Dan heb ik niemand meer. Wie gaat er dan voor mij zorgen? Ik zou wel bij juffrouw Baars willen wonen. Zij is aardig en kamt mijn haar heel zachtjes.

Ik mag niet bij mama op bezoek.
Komt dat door die meisjes?

---

Leestip: Mama is weg (2012)

Koninginnedag is zendingsdag

Herinnering aan toen

Ik wilde wel dat de koningin elke dag jarig was. Want dan gaan we naar de zendingsdag.

Het was zo fijn vandaag. Mama en ik maakten bolletjes klaar: een paar met ham, een paar met kaas. Ze gingen allemaal in de lange groene Tupperware doos. Toen reden we naar Barneveld. Daar stapten we in de bus naar Hilversum. Dat was een feestje.

Met de bus mee!

De Expohal is wel tien keer zo groot als onze kerk. De mensen die er waren keken allemaal blij. Ik zag maar weinig mensen met zwarte kleren. Ik wilde aan mama vragen of ze dat niet erg vond, zo weinig bekeerde mensen, maar mijn broertje zat ertussen en ik kon haar niet stiekem aanstoten.

Dominee Vreugdenhil zei de groeten uit Irian Jaya. Hij vertelde zoveel mooie dingen dat ik opeens wist wat ik later wil worden.

Zendingszuster.

Dan moet ik nog wel even kijken of ik bekeerd word, natuurlijk.

Weet je wat het fijnst was van de hele zendingsdag? Dat ik in de pauze een boek mocht uitzoeken. Ik koos Feng, de weesjongen van Shang-hé. Dat leek me zo'n mooi boek. Toen we weer naar huis reden, begon ik gelijk te lezen.

Mama hoefde er de hele dag geen één keer uit.

Ze huilde ook niet.

Dat doet ze alleen in onze eigen kerk.

De bolletjes met kaas waren het lekkerst.

Ik wilde wel dat het elke zondag zendingsdag was.

Mama komt de trap op
Lamp uit

Bang voor God

Basisschooltijd

In papa en mama’s kamer is het pikdonker. Ik sluip naar het grote raam en kruip achter het gordijn. Het glas is helemaal nat en ik veeg het schoon. Zo kan ik goed naar dat ene huis kijken. Ik vind vuurwerk zo gaaf, en elke avond knallen ze daar. Omdat het bijna oud en nieuw is.

Maar mama vindt het niet leuk. Ze houdt niet van die harde knallen. Dat komt door de oorlog. De dominee vindt het goddeloos. Hij zei dat de Heere op een dag vuur terug zal gooien vanuit de hemel. Dan zal iedereen weten dat er een God is Die recht doet op de aarde. Hij is een vertoornd Rechter.

Kijk, daar gaat er weer eentje!

Ik druk mijn neus tegen het raam, maar ik luister ook goed of er niemand aankomt op de trap. Een hond blaft buiten. Die is bang.

Ik ook wel een beetje.

Niet voor het vuurwerk.

Voor God.

Van binnen alles zwart

Herinnering

Toen ik het huis uitstapte naar buiten, was het mooi weer.

Ik zag de wei niet echt,
de bomen,
en de zon ook niet.

Van binnen: alles zwart

Zijn handen... op een plek waar ze niet hoorden

De dreiging dat hij mij de schuld gaf.

Ik zei niks tegen papa of mama

Welk man, welke jongen

kon ik nog wel vertrouwen?

❤

De preek was mooi

Annelies is vandaag jarig. Ze is al best oud geworden. Negentien jaar.

Vandaag werd Evelien begraven. We gingen met de hele klas naar de Hervormde kerk. Daar hield dominee Fluitjes een preek. Het was erg mooi. Na de preek mochten we Evelien nog even zien. Mijn buik deed pijn en ik moest zo nodig naar de wc. Maar iedereen van de klas liep al, dus ging ik maar mee in de rij.

Evelien lag in een smalle kist en ze had dat leuke rode zomerjurkje aan. Bij haar slaap zat een pleister en op haar wang een snee. Dit was de laatste keer dat ik haar zag. Daarna gingen we haar begraven. Precies op de verjaardag van mijn zus, op maandag 7 mei.

---

Nu is het jaren later en kijk ik naar die woorden in mijn dagboek: het was erg mooi. Ik had nog niet eerder een preek mooi gevonden.

De dominee heet eigenlijk geen Fluitjes, maar F. Luitjes.

Wat zou ik graag weten waar de preek over ging. Ik ben het vergeten. Leeft deze dominee nog? Zou hij de begrafenis van Evelien herinneren? Wat deed dat met hem?

Zoveel vragen.

Evelien is gestorven

 Ik oefende mijn les op het orgel toen de bel ging. Mama legde haar breiwerk neer en zei verbaasd: “Vrouw Vlastuin.” Ze liep naar de gang om de voordeur open te doen en toen hoorde ik vrouw Vlastuin met een huilende stem zeggen: “Evelien S. is onder een auto gekomen, ze was op slag dood.”

Néé! Vrouw Vlastuin had het vast niet goed gehoord. Maar het was wel zo. Mijn vriendinnetje was verongelukt.

Die avond kwam mama op het randje van mijn bed zitten. Dat vond ik zo fijn. Ze zei dat papa ging condoleren met de andere meesters en juffen en dat ik niet mee hoefde. Ze bleef nog eventjes bij me zitten.

Toen ze weg was, kon ik niet slapen. Ik moest steeds aan dat ene stukje denken, in mijn dagboek. Over dat Evelien gelogen had en iets naars over papa zei. Daardoor waren we minder goede vriendinnen geworden, omdat ik daar boos over was. Dat wist zij niet, maar ik wel, want ik ging gewoon met iemand anders spelen.

Ik pakte mijn dagboek en schreef: “Nu heb ik spijt van wat ik op de vijfde bladzij van mijn dagboek over Evelien gezegd heb.”

Ik had zo’n spijt, voelde me zo schuldig en hoopte dat Evelien in de hemel zou zijn. Ze was Nederlands Hervormd... geen goeie kerk. Maar ze had wel een bekeerde oma.

Misschien hielp dat.

Het liedje

Mijn kamer heeft een groot raam. Soms zitten er allemaal druppels op en die veeg ik weg met mijn hand.

Ik heb ook een vensterbank en daar staat een houten naaidoos op. Aan de binnenkant heb ik een liedje geschreven:

“Als ik in gedachten sta
bij het kruis van Golgotha”

Alleen de eerste regel, want het schrijven lukte niet zo goed. Je kunt de letters niet zo goed zien op het hout.

Ik vind dit een mooi liedje. Op school zingen we veel mooiere liedjes dan in de kerk. Met een triangel erbij en een tamboerijn.

Dat vind ik zo leuk.

Oma is gestorven

Negende snippet uit 2024

Moab is mijn waspot

Ze had de Bijbel op z’n kop en las Psalm 108 hardop voor na het eten. Ik zat aan de keukentafel en keek hoe ze dat deed:
“Moab is mijn waspot, op Edom zal ik mijn schoen werpen!”

Later zei mama dat oma de psalm uit haar hoofd kende en dat ze niet meer goed in haar Bijbel kon lezen omdat ze bijna blind was. Maar ze keek toch echt in de Bijbel toen ze het over de waspot had.

Ik gaf haar mijn boekenlegger, omdat mama zei dat het leuk voor oma was. Best jammer, ik had hem op school geborduurd, net af, en wilde hem zelf houden. Ik zag wel dat oma blij was. Ze streek de stof glad en ging met haar vingers over de steekjes. Toen legde ze hem in haar Bijbel.

Nu kan ik nooit meer cadeaus geven, want ze is gestorven.

Toen mama naar het ziekenhuis ging, kroop ik verdrietig in de kast. Ik bad en bad, op de bodem van die kast, onder mama’s hangkleren, of God haar beter wilde maken. Dat deed Hij niet.

Oma is gestorven en ik denk dat het komt omdat ik niet goed genoeg gebeden heb.

Gelukkig hoef ik niet mee naar de begrafenis, maar ik vraag me wel af: zou oma haar schort aan hebben in de kist?

Op ZONDAG naar de dokter

Ik heb longontsteking. Ik moest steeds hoesten en dat deed zo’n pijn. Van de koorts droomde ik nare dingen. Daarom moesten we op zondagnaar de dokter in Barneveld.

Op ZONDAG!

Papa tilde me uit de auto en droeg me in zijn armen, want ik kon niet lopen. Het was al avond. Boven ons stonden allemaal sterren. 

Hij hield me stevig vast. Ik hoefde zelf helemaal niets te doen. Hij droeg me gewoon naar binnen, naar de dokter. Ik vond het zo fijn in papa’s armen.

De dokter luisterde met dat koude ding op mijn borst. Daarna mochten we weer naar huis met pillen. Ik hoefde niet naar het ziekenhuis, als ik de pillen maar wel ECHT in zou nemen. Papa zei dat dat wel zou lukken.

Het gaat alweer een stuk beter en iedereen is zo lief tegen me. Ik heb roze ringblaadjes gekregen voor in mijn multomap. Nu kan ik nog meer verhaaltjes schrijven.

En mama maakt lekkere drankjes met ei, sinaasappel en heel veel suiker. Ik mag beneden op de bank zitten met mijn kussen en dekens.

Ziek zijn is niet erg, hoor.