Jan Geense (3)

Deze snippet deelde ik in 2024 op Instagram.
Ik haal hem vandaag nog eens naar boven. 

𝗨𝗶𝘁 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗱𝗮𝗴𝗯𝗼𝗲𝗸  - 1987

De Heere nam mijn opa alles af. Hij schrijft: “Toen echter is een dag naar Gods eeuwige raad en voornemen aangebroken, die ik nooit had verwacht. Want de mens kent de Heere niet, al leidt Hij hem: „Ik zal u gorden, zegt de Heere, hoewel gij Mij niet kent”.

En dan schrijft hij dit: 

“Ik had voor mijn ziel niet anders geleerd, dan wat ik hiervoor heb medegedeeld. O, wat was dat een dag, die toen aanbrak. ‘s Morgens, bij het openen van mijn ogen, verscheen de Eerste Persoon in het Goddelijk Wezen mij, voldoening eisend naar Zijn recht. Nog nooit had ik recht gezien, dat mijn schuld nog open stond. Hoe vreselijk was mij dit gezicht. Toen kwamen deze woorden mij voor: „Komt dan en laat ons tezamen richten, zegt de Heere”. O, hoe klaar zag ik, dat God van Zijn recht niet kan afstaan. Dat recht moet voldaan worden, door onszelf of door een ander. Zelf kunnen wij niet betalen, zelfs niet één kwadrantpenning. Ik riep maar: „Nu is het eeuwig verloren”; en ik had gedacht, dat ik behouden was.”

Ik snap er niets meer van. Eerst was ik blij. Nu voel ik me helemaal niet blij meer. De dominee zegt vaak: “…de Heere gaat het eerste wegnemen om het tweede te stellen. Hij maakt de handen van Zijn volk vaak eerst helemaal leeg om ze daarna te vullen.”

Ik heb dat niet. Ik hoor niet bij het ware volk. Ziel verloren, al verloren

𝗚𝗲𝗯𝗲𝗱
“Doe dat dan ook maar bij mij, Heere. Neem me alles maar af, sluit me er maar buiten. Het is nou zo’n woestijn in mijn hart. Maar U hebt gezegd dat er wateren zullen uitbarsten in de woestijn en beken in de wildernis. Heer, waar bent U toch? Moet ik dit ook leren kennen? Ik ben zo hard.”

Dominee zegt: “… en dan leert het ware volk dat de Heere zegt: “Ik zal die kroon omgekeerd, omgekeerd, omgekeerd stellen.”