zaterdag 19 september 2026

Jan Geense (2)

Deze snippet deelde ik in 2024 op Instagram. 
Ik haal hem vandaag nog eens naar boven.


𝐔đĸ𝐭 đĻđĸđŖđ§ 𝐝𝐚𝐠𝐛𝐨𝐞𝐤 - 1987

Eerst was ik blij toen ik mijn (bet)overgrootvaders dagboek las. Opa deed zijn twee zilveren oorbellen uit en verbrandde zijn toverboek. Hij kreeg berouw over zijn zonden, net als ik. Hij schrijft:

“Ik moest leren bukken voor de hoge God. Ik kon niet anders dan mijn afgelegde weg betreuren en bewenen. Nu sloeg ik niet ÊÊn predicatie meer over. Als ik er maar komen kon, hoe ver ik ook moest lopen, ik ging naar Ds. Bakker of Ds. van Dijke of elders, waar ik de waarheid horen kon. Mijn gepoetste schoenen en mooie kleren veranderden in zak en as. Ik zocht gedurig de eenzaamheid, om te klagen en te zuchten. Dan nam ik Gods Woord om te doorzoeken of Smytegelt. Zo wisselden het lezen en knielen voor en roepen tot God elkaar dikwijls af.”

Jaaa, zoo gaat het bij mij ook. Wat een herkenning. Dit maakte me blij van binnen. 
Daarna schrijft hij dit:

“Op zekere tijd kwam met levende kracht het woord in mijn ziel: ‘Wetende, dat gij niet door vergankelijke dingen, zilver of goud, verlost zijt uit uw ijdele wandel, die u van de vaderen overgeleverd is, maar door het dierbaar bloed van Christus, als van een onbestraffelijk en onbevlekt Lam.’ O, toen was het, of alles brandde van de liefde tot Christus. Ik mocht het toen geloven, dat het Zijn werk was en dat ik het zelf niet had gedaan … ik mocht mij gedurig aan Hem overgeven door Zijn liefde.”

God vergaf al opa’s zonden. Kijk hoe genadig de Heere is. Ik kon niet meer stoppen met lezen in zijn boekje maar wat ik daarna las vond ik zo naar…

__

*betovergrootvader was beurtschipper, vandaar plaatje van schip

Geen opmerkingen:

Een reactie posten