Oma is gestorven

 Moab is mijn waspot

Ze had de Bijbel op z’n kop en las Psalm 108 hardop voor na het eten. Ik zat aan de keukentafel en keek hoe ze dat deed:
“Moab is mijn waspot, op Edom zal ik mijn schoen werpen!”

Later zei mama dat oma de psalm uit haar hoofd kende en dat ze niet meer goed in haar Bijbel kon lezen omdat ze bijna blind was. Maar ze keek toch echt in de Bijbel toen ze het over de waspot had.

Ik gaf haar mijn boekenlegger, omdat mama zei dat het leuk voor oma was. Best jammer, ik had hem op school geborduurd, net af, en wilde hem zelf houden. Ik zag wel dat oma blij was. Ze streek de stof glad en ging met haar vingers over de steekjes. Toen legde ze hem in haar Bijbel.

Nu kan ik nooit meer cadeaus geven, want ze is gestorven.

Toen mama naar het ziekenhuis ging, kroop ik verdrietig in de kast. Ik bad en bad, op de bodem van die kast, onder mama’s hangkleren, of God haar beter wilde maken. Dat deed Hij niet.

Oma is gestorven en ik denk dat het komt omdat ik niet goed genoeg gebeden heb.

Gelukkig hoef ik niet mee naar de begrafenis, maar ik vraag me wel af: zou oma haar schort aan hebben in de kist?