Ik heb longontsteking. Ik moest steeds hoesten en dat deed zo’n pijn. Van de koorts droomde ik nare dingen. Daarom moesten we op zondagnaar de dokter in Barneveld.
Op ZONDAG!
Papa tilde me uit de auto en droeg me in zijn armen, want ik kon niet lopen. Het was al avond. Boven ons stonden allemaal sterren.
Hij hield me stevig vast. Ik hoefde zelf helemaal niets te doen. Hij droeg me gewoon naar binnen, naar de dokter. Ik vond het zo fijn in papa’s armen.
De dokter luisterde met dat koude ding op mijn borst. Daarna mochten we weer naar huis met pillen. Ik hoefde niet naar het ziekenhuis, als ik de pillen maar wel ECHT in zou nemen. Papa zei dat dat wel zou lukken.
Het gaat alweer een stuk beter en iedereen is zo lief tegen me. Ik heb roze ringblaadjes gekregen voor in mijn multomap. Nu kan ik nog meer verhaaltjes schrijven.
En mama maakt lekkere drankjes met ei, sinaasappel en heel veel suiker. Ik mag beneden op de bank zitten met mijn kussen en dekens.
Ziek zijn is niet erg, hoor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten