Zie op Mij, zie op Mij!

1987

Het meisje las die avond in het boek dat ze beneden uit de kast van haar vader gepakt had. Er stonden preken in van Andrew Gray, een dominee uit Glasgow. Hoe verder ze las in het boek, hoe meer ze voelde dat er aan haar getrokken werd van binnen.

Tot het volk dat naar Mijn Naam niet genoemd was heb Ik gezegd: Ziet hier ben Ik! Ziet hier ben Ik! (of: Zie op Mij, zie op Mij) Jesaja 65:1.

Ze las:

U vindt in deze tekst het wonderlijke verlangen, dat Christus voorstelt aan zondaren en het is dit: Zie op Mij, Zie op Mij!’ Hij zegt: “Ik verlang  niet meer dan dat gij slechts één blik op Mij slaat.” Is het niet iets kleins wat Christus vraagt, één blik? Maar hoewel het klein is, zo is het toch zeer groot, wat Hij van u verlangt. Wilt U aan Christus voldoen? Ik zeg u, zie op Hem. Wilt gij Hem tevreden stellen, dan zeg ik u: Sla een blik op Hem vóór gij weggaat uit de kerk. O stem toch toe. Geloof mij, wanneer wij Hem slechts éénmaal zien zo zullen wij nooit weer van Hem willen scheiden.

Een overweging, welke u dwingen mag  op Christus te zien en een blik op Hem te slaan is deze: Indien u veertig jaren kon bidden en een andere veertig jaarkon wenen; indien u uw ogen zou verduisteren door tranen en uw knieën zouden knikken van vasten, het zou u geen nut doen, indien u geen blik op Christus slat. Daarom dit moet u aanzetten tot het zien op hem, want al wat uit het geloof niet is, dat is zonde. Weet u nie, dat al de daden van hen, die buiten Christus zijn, niet anders zijn dan gruwelen?

Het meisje las door en aan het einde van de preek en toen kon ze niet anders meer dan tot Jezus te vluchten.

Dat schreef ze later in haar dagboek