Uit mijn dagboek
De dominee zei:
"Ik denk aan opoe Ruit. In haar genadeleven was zij door al Gods kinderen geacht, haar afgezonderde leven gaf getuigenis naar buiten. Het was een voorrecht zo'n moeder in Israël in de gemeente te hebben. Als we nu om ons heen zien, dan mogen we wel vragen: Waar is de genade van de oude tijd gebleven?”
Maar de dominee zei ook dit in de preek, ik schrijf het over van het bandje:
Wij moeten bekeerd worden. Dat is een zaak van nu. Heden zo gij Zijn stem hoort. Luistert naar de prediking. "Een Profeet uit het midden van ulieden zal u de Heere, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen."
Er staat in Jesaja 61: "Om een blijde boodschap te brengen de zachtmoedigen." Een blijde boodschap. U kunt nog van uw zonden verlost warden. Er is een fontein geopend tegen de zonden en tegen de onreinheid voor het huis van David. U moet aan alles wanhopen, maar niet aan de bediening van Hem, Die Zijn ziel gesteld heeft tot een rantsoen voor velen en ook vandaag nog roept: "Wendt u naar Mij toe en wordt behouden, alle gij einden der aarde, want Ik ben God en niemand meer."
Ook nu getuigt Hij: "Mijn zoon en Mijn dochter, geeft Mij uw hart." Volk Gods, de Profeet uit het midden van u bracht u op de leerschool der genade. Zijn lessen leiden en geven vrucht. "Hij zal leiden het zacht gemoed In het effen recht des Heeren, Die Hem nederig valt te voet, Zal van Hem Zijn wegen leren." Amen.
Ik vraag me af of dat van Opoe Ruit en de oude tijd wel past bij "Wendt U naar Mij toe". De dominee zegt dat hij die genade niet meer vind... Zou het bij mij dan wel echt zijn? Hij zei ook: wordt er nog wel iemand bekeerd in Kootwijkerbroek.
Ik weet het niet.
Dan ga ik zelf maar Bijbel lezen
Hij zei: U moet aan alles wanhopen.
Wanhoop ik genoeg aan alles?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten