Ik ben zo'n afschuwelijk monster.

Uit mijn dagboek

De dominee zei: 

"We blijven liggen met ons zondenpak... waar steeds meer bijkomt, wat steeds zwaarder gaat wegen." 

O Heere laat U me er onder bezwijken dan? Is dit waar? Is dit Uw weg? U hebt toch Zelf gezegd: Roep Mij aan in de dag der benauwdheid en ik zal U uithelpen?! En U bent geen leugenaar. 

Ik ben ongelovig, dat is het!

Er is een Jordaan van zonden en schuld tussen U en mij en ik kan niet tot U komen. U staat aan de overkant en ik aan de andere zijde en ik niet alleen. De duivel is ook hier en hij fluistert me van alles in. Heere, stuur hem weg en schenk mij geloof om te zien dat U er al door bent gegaan. Door die zonden en schuld. U hebt ze op Uzelf geladen. Dat lees ik in de boekjes uit papa's kast. En in de Bijbel

 Door Uw striemen zal onze genezing komen. Schenk mij geloof. Openbaar Uzelf toch aan mij. Ik zie geen uitweg meer. Hoe moet ik bekeerd worden? U bent oppermachtig maar U bent ook vrijmachtig. Er zijn uitverkorenen en er zijn verworpenen want U hebt gezegd Jacob heb ik liefgehad maar Ezau heeft U gehaat. 

Heer laat me toch één van Uw uitverkoren kinderen zijn. Ik kan geen kant op, Heere. Een terugweg is er niet, want daar is de satan. O als ik maar één  blijkje van Uw liefde gaf, wat zou dat mooi wezen. Ik kan maar niet tot een oprechte schuldbekentenis komen, het is nooit oprecht genoeg.

Ik ben zo'n afschuwelijk monster.

O dat U maar mijn Heere was.