Koninginnedag is zendingsdag

Herinnering aan toen

Ik wilde wel dat de koningin elke dag jarig was. Want dan gaan we naar de zendingsdag.

Het was zo fijn vandaag. Mama en ik maakten bolletjes klaar: een paar met ham, een paar met kaas. Ze gingen allemaal in de lange groene Tupperware doos. Toen reden we naar Barneveld. Daar stapten we in de bus naar Hilversum. Dat was een feestje.

Met de bus mee!

De Expohal is wel tien keer zo groot als onze kerk. De mensen die er waren keken allemaal blij. Ik zag maar weinig mensen met zwarte kleren. Ik wilde aan mama vragen of ze dat niet erg vond, zo weinig bekeerde mensen, maar mijn broertje zat ertussen en ik kon haar niet stiekem aanstoten.

Dominee Vreugdenhil zei de groeten uit Irian Jaya. Hij vertelde zoveel mooie dingen dat ik opeens wist wat ik later wil worden.

Zendingszuster.

Dan moet ik nog wel even kijken of ik bekeerd word, natuurlijk.

Weet je wat het fijnst was van de hele zendingsdag? Dat ik in de pauze een boek mocht uitzoeken. Ik koos Feng, de weesjongen van Shang-hé. Dat leek me zo'n mooi boek. Toen we weer naar huis reden, begon ik gelijk te lezen.

Mama hoefde er de hele dag geen één keer uit.

Ze huilde ook niet.

Dat doet ze alleen in onze eigen kerk.

De bolletjes met kaas waren het lekkerst.

Ik wilde wel dat het elke zondag zendingsdag was.

Mama komt de trap op
Lamp uit