Derde snippet uit 2024
Papa vertelde over bloed aan de deurposten en over een Joods jongetje dat bang was dat zijn vader het vergeten was.
Ik lag in bed en klemde de rand van de gehaakte sprei stevig in mijn handen. Beneden hoorde ik vaag de stemmen van papa en mama. Meestal werd ik daar rustig van, maar vanavond niet. Ik moest aan dat jongetje denken. Aan zijn angst voor de doodsengel.
Hoe veilig was ik zelf?
Ik stapte uit bed en trok het gordijn een stukje open. Ik tuurde naar buiten. Wat was het donker.
Zag ik daar de doodsengel?
Mijn hart begon snel te kloppen en ik dook weer onder de dekens. Kon ik me maar verstoppen.
Alleen de eerstgeboren jongens moesten sterven.
Maar mijn broertje was veel te lief. Die deed nooit zondige dingen.
Ik wel.
Daarom kon het niet anders of de doodsengel zocht mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten