Uit mijn dagboek
Mama vertelde dat ze zo fijn had gepraat met ouderling H. in 's-Gravenpolder. Ze denkt dat de Heere hierdoor tot haar sprak. Ze vertelde hem over haar verwarring bij sommige preken van onze dominee en dat ze zich zo'n buitenstaander voelt omdat iedereen altijd zegt hoe kostelijk de dominee had gepreekt. Vooral die preek over de wijzen uit het oosten vond ze moeilijk. Mama ook dus! Wat een opluchtig. Ik ben niet de enige.
Hoekman zei: "Je hebt hierin gelijk, maar je moet toegeven dat hij ook goede preken kan maken."
Mama lijkt nu echt veranderd. Ze zei: "Ik ben er zo blij mee. Ik voel dat ik er weer tegenaan kan. De Heere heeft mij via Jan willen onderwijzen. Zou ik daar niet blij over mogen zijn?"
Wat ik wil onthouden, is wat hij tegen mama zei:
"Je mag de Heere niet verdacht maken als je niets voelt. Zeg niet dat Hij niet in je werkt, want dan bedroef je de Heilige Geest. Vraag om spitse pilaren in de woestijn, niet om erop te rusten, maar om terug te zien op wat de Heere in het verleden heeft gedaan. Let niet te veel op bijkomstigheden, want daar ligt het niet. Kijk alleen naar de doorboorde handen van Christus."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten