Ik voel me klein in vergelijking met hem. Ik weet zo weinig over God en de Bijbel. Ik zou nooit zo'n gesprek kunnen voeren als hij dat doet. Maar dat gaat veranderen. Ik heb besloten om de Bijbel weer te gaan lezen en teksten uit mijn hoofd te leren.
Mama is er niet blij mee dat papa met d Jehova's Getuigen praat. Zij zegt dat ze alleen maar proberen om ons over te halen tot hun geloof.
Papa heeft er boekjes over en die lees ik nu. Interessant.
Ze hebben een eigen bijbel en ze geloven dat Jezus de Aartsengel Michaël is, het hoogste geschapen wezen. Ik ga mijn best doen op catechesatie. Ook omdat het zielig voor papa en mama is, als ik niet bekeerd zou worden. Ik wil hen geen verdriet doen.
We hebben jammergenoeg geen dominee meer want die ging met emeritaat omdat hij telkens ziek was op zondag. Nu hebben we preeklezen. Ouderling B. kan wel goed lezen hoor maar de andere niet zo en hij huilt de preek op hoge toon. Aan het eind gaat die toon omlaag en zegt hij amen. Daar kan hij niets aan doen. Zo is hij nu eenmaal. Hij heeft wel mooie haren.
Ja, die 'toon' van preeklezen en (vaak) ook bidden he, dat zeggen mijn kinderen ook altijd als we daar ergens naar een dienst zijn geweest. Ik ben het gewend van vroeger, dus mij valt het minder snel op.
BeantwoordenVerwijderenJehovah getuigen werden bij ons alleen af en toe begluurd vanachter de gordijnen, en iedereen gesommeerd (als de bel ging) niet open te doen. Er werden verder niet veel woorden aan vuil gemaakt. Ze waren altijd vrij degelijk/netjes gekleed, dus ze leken wel 'bij ons te horen', maar toch was dat dan niet zo.
O, en dat je als kind voornemen om veel de Bijbel te gaan lezen, en van catechesatie enzo, dat komt me zo bekend voor, ik was net zo'n meisje. En dan viel je jezelf altijd weer zo tegen he...