Het Grote Pesten

Geschreven op: 16 april 2024

Als ik mijn dagboekstukjes lees, doe ik dat met een lach en een traan. Ik zie mezelf als de kleine observeerder, en dat is hoe ik mezelf nog steeds omschrijf. 

Vandaag laat ik mijn dagboek even met rust. 

Onder het plaatje lees je waarom.

Terughuiveren

Ik laat mijn dagboek vandaag even met rust omdat ik de sprong ga wagen van mijn dagboekstukjes van de lagere school naar het voortgezet onderwijs. Ik weet niet goed hoe ik dat moet doen. Het grote pesten doemt op. De meisjes uit mijn dorp waren de daders, en het gebeurde elke dag, in de bus. Er was niemand die me hielp. 

Vage herinneringen

In het boek "Memoires schrijven" [1] lees ik:

Je weet het verschil tussen vage herinneringen en scherpe herinneringen, en de vage blijven onvermeld of worden bestempeld tot twijfelachtig.

Ja, wat ik tot nog toe heb geschreven, waren vage herinneringen. Ik heb ze alleen omdat ik ze destijds in mijn dagboek opschreef. Twijfelachtig zijn ze niet, maar wel erg vanuit mij als kind, en wat begreep ik nou van de grote mensenwereld? 

Scherpe herinneringen

Wat ik nu wil schrijven, zijn scherpe herinneringen.

Sowieso zijn de scherpe herinneringen van groter belang, aangezien dat de herinneringen zijn die je hebt gekoesterd en die al je hele leven door je hoofd spoken. Tenzij je kijkt naar wat je echt hebt meegemaakt, zullen de diepere bedoelingen zich voorgoed aan je blikveld onttrekken. Je zult nooit de complexe waarheden boven tafel krijgen... dan mis je de bevrijding die het kan geven om je leven te onderzoeken.

Voorzichtig schrijven

Ik wil kijken naar wat ik echt heb meegemaakt. En er met voorzichtigheid over schrijven. Ik zal hun namen veranderen, omdat ik de mensen om hen heen, die hen herkennen, niet in verlegenheid wil brengen. Het schrijven van deze blog helpt me om ermee te beginnen. Morgen? Ja ik denk dat ik morgen begin. 

😎 Nee, ik vind het niet leuk om te schrijven over het pesten in de schoolbus. 

Tijd voor een herziening

Ik heb er ooit over geschreven en het deels verwerkt maar als ik dat nu terug lees en vergelijk met mijn dagboeken klopt het niet helemaal. Ik zat niet in de brugklas maar in het tweede jaar. Tijd voor een herziening van: Ik hunker naar een lach van U

---

[1] Memoires schrijven, Mary Karr

💬 Heb jij goede herineringen aan je middelbare school periode?