zondag 9 augustus 2026

Naar de Lodenstein

Dit stukje over vroegr schreef ik in april 2024

Uit mijn dagboek

Het is al weer een poos geleden dat ik in dit dagboek geschreven heb hè

Ik zit nu op de Van Lodensteinschool in Amersfoort! We hebben zo veel plezier gehad met gym, met al die spellen zoals speerwerpen, hockey en korfbal. En biologie leerden ik van alles over bloemen en over bomen. We gingen met z'n allen het bos in om het verschil te ontdekken tussen dennen en sparren. We hebben zelfs een krentenboompje gezien en paddenstoelen!

Maar weet je wat het allerleukste is? Muziekles! Tjonk speelt piano terwijl wij zingen, en ik wou dat ik ook zo goed kon spelen. En dan tekenen, dat vind ik ook leuk. Mijn ballonnenvrouw ziet er echt grappig uit.

Bij geschiedenis gaan we nu over Egypte werken. Dat vind ik echt spannend! Ik kan niet wachten om meer te leren. Ik ben zo blij dat ik op deze school zit! Ik haal hoge cijfers. Behalve voor wiskunde. De leraar is saai

----

Ik heb verder doorgelezen tot het einde van mijn dagboek: GEEN WOORD over het pesten.  Alleen maar over het weer, de kinderen van mijn zussen, politiek en mijn ambitie om schrijver te worden. Dûh!

2 opmerkingen:

  1. Stopte je dat pesten toen zo ver weg? Alsof het er niet was? Mijn ervaring is ook: iets naars opschrijven dat mij gebeurde maakte dat het echt waar werd. Dus onbewust, als ik dat niet wilde, schreef ik het niet op en praatte ik er al helemaal niet over. Op die manier 'leek' het alsof het er niet was...

    Werkte dat bij jou ook zo?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er waren zoveel andere dingen, zorgen om mijn moeder. Ik heb er later ook niet meer zo aan gedacht.

      Verwijderen