Uit mijn dagboek

Heer bekeer me toch. 

Het is waar dat wij onze zonden zonden en schuld vergeten. Dat zei de dominee. Maar U vergeet ze niet. Hij zei dat U ze ons ordentelijk voor de ogen zult stellen. 

O Heer, open dan maar mijn levensboek met zonden, maar blijf dan wel mijn hand vasthouden want ik ben er zo bang voor. 

De dominee zei: er moet aan het recht voldaan worden. En hoe dichter bij de rechtzaal, hoe goddelozer een mens zich gaat waarnemen. Maak me toch een boeteling voor U. 

Uit mij is geen vrucht meer in der eeuwigheid. Al mijn gerechtigheden zijn als een wegwerpelijk kleed voor U. Leer me dat toch in te leven. 

Vergeet me niet Heere, verlaat me niet.
Ik voel me zo naar, wat moet ik bidden?

En hoe?