.jpeg)
𝐔𝐢𝐭 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐝𝐚𝐠𝐛𝐨𝐞𝐤 (𝟏𝟗𝟖𝟖)
Ik wist dat kinderen kanker kunnen krijgen, maar dat het L. zou overkomen... hij is pas 3. We zijn allemaal van slag. Mama is in paniek, papa zit in zijn ogen te wrijven. Ik wil iedereen helpen, maar voel me machteloos.
Op de zaterdagen ga ik met papa mee naar het kinderziekenhuis in Amsterdam. Al die kinderen met kanker en nu hoort L. er ook bij. Het is niet te bevatten. Mijn tantezeggertje heeft een tumor.
Ik probeer te bidden, maar mijn gedachten gaan alle kanten op, daarom schrijf ik ze op. Anders stop ik steeds met bidden en weet ik niet meer waar ik ben
“Heere, U weet alles. Laat het met L. meevallen, dat het te genezen is. Neem hem nog niet weg, maar laat hem bij A. & H. blijven. U kunt toch ook een driejarig jongetje bekeren? Laat het geen leukemie zijn, laat hem leven. U hebt tegen mij gezegd dat hij een vat ter ere is. Wees zijn Vader, ontferm U over hem. U zei: ‘Laat de kinderkens tot Mij komen.’”
Ik kan niet echt aan belijdeniscatechisatie denken nu. Daar voel ik me schuldig over. Ik kan niet stoppen met piekeren
*A&H: zus en zwager
Op de zaterdagen ga ik met papa mee naar het kinderziekenhuis in Amsterdam. Al die kinderen met kanker en nu hoort L. er ook bij. Het is niet te bevatten. Mijn tantezeggertje heeft een tumor.
Ik probeer te bidden, maar mijn gedachten gaan alle kanten op, daarom schrijf ik ze op. Anders stop ik steeds met bidden en weet ik niet meer waar ik ben
“Heere, U weet alles. Laat het met L. meevallen, dat het te genezen is. Neem hem nog niet weg, maar laat hem bij A. & H. blijven. U kunt toch ook een driejarig jongetje bekeren? Laat het geen leukemie zijn, laat hem leven. U hebt tegen mij gezegd dat hij een vat ter ere is. Wees zijn Vader, ontferm U over hem. U zei: ‘Laat de kinderkens tot Mij komen.’”
Ik kan niet echt aan belijdeniscatechisatie denken nu. Daar voel ik me schuldig over. Ik kan niet stoppen met piekeren
*A&H: zus en zwager
__
Mijn neefje overleed 3 jaar later aan kanker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten