Uit mijn dagboek
Het is zo fijn dat ik niet meer met die stomme bus naar school hoef. Gewoon lekker meerijden met de buurman samen met Gertjan en Gerda. In het begin had ik buikpijn, maar gelukkig zijn ze geen pestkoppen.
.jpgq.jpg)
Gerda is echt interessant. Ze is zestien en ging pas voor het eerst aan het Avondmaal. Ik kreeg kippenvel toen ik haar naar voren zag lopen in de kerk. Ik kon van schrik niet meer dagdromen... en keek wat er gebeurde wnat ik was zo bang dat de dominee haar weg zou sturen omdat ze geen zwarte kleren aanhad. Maar gelukkig deed hij dat niet.
Nu ben ik nieuwsgierig naar haar. Misschien kan ik een keer vragen hoe het voelde en zo. Ik wil alles weten, maar ik durf niet goed. Je praat niet over zulke dingen. Niemand doet dat. Gelukkig draagt ze nog steeds normale kleren. Misschien heeft ze geen geld voor zwarte want die zijn behoorlijk duur.
Als we naar huis rijden, probeer ik stiekem naar hun gesprek tussen hen te luisteren: buurman en Gerda.
Ik snap echt niet hoe iemand zo jong al bekeerd kan zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten