Geen hoofdpijn meer

Herinnering

Later opgeschreven

O, die hoofdpijn was echt vreselijk. Ik kon niet tegen het licht, dus trok ik snel het gordijntje dicht van onze caravan. Daar zat ik dan, op het randje van het smalle bed. Mijn hoofd bonkte.

Mama was aan het koken, maar de geur van het eten kroop onder de deur door en maakte me misselijk. Wat was er toch met mij aan de hand? Ik durfde het niet te zeggen. Mama dacht vast dat ik aan het schrijven was, maar mijn hoofd voelde echt niet goed. Verknal ik de vakantie? Moeten we terug naar huis als ik ziek werd?

Toen dacht ik: misschien helpt bidden.

Ik bad eigenlijk nooit meer, dus het voelde een beetje gek om het nu te doen. Maar ik deed het toch, want die hoofdpijn was niet te harden.

“Heere, wilt U alstublieft mijn hoofdpijn wegnemen? Als U dat doet, zal ik U echt gaan dienen.”

En zodra ik “amen” zei, was de pijn weg.

Niet een beetje minder. Helemaal weg.

Ik stond op en kreeg kippenvel over mijn hele lijf. Huh, geen hoofdpijn meer? God had naar me geluisterd. Hij bestaat. Ik kon het bijna niet geloven, maar het was echt zo.

Nu moest ik Hem gaan dienen. Dat had ik beloofd.

Maar hoe?

Mama riep dat het eten klaar was. Wat voelde ik me blij. Ik ging de vakantie helemaal niet voor iedereen verpesten. Ik was beter.

Mijn hoofdpijn was gewoon helemaal weg.